<

Kloster

Klasztor franciszkanów Angermünde

Bild eines Klosters - Klasztor franciszkanów Angermünde

Klasztor został założony prawdopodobnie około roku 1250, a jego fundatorem był margrabia brandenburski Johann I. W XIV wieku franciszkanie z Angermünde brali udział w procesach inkwizytorskich przeciwko uznanym za heretyków Waldensom. Ważnym wydarzeniem w życiu klasztoru było przyłączenie się do ruchu obserwanckiego na początku XV wieku. W roku 1556 klasztor został wywłaszczony w wyniku reformacji przez księcia elektora Joachima II. W 1567 roku obiekty klasztorne nabyło miasto Angermünde.

Icon eines Kalenders für Klosterland-Veranstaltungen

Klasztor franciszkanów Angermünde

Klosterstraße 43a

16278 Angermünde

Gründungsjahr

1250

Ordenszugehörigkeit

Franciszkanie

Architektura

Franciszkanie usytuowali klasztor w południowo-wschodniej części miasta tuż przy samych murach miejskich. Budynki klauzury tworzyły dwa dziedzińce i skrzydło środkowe, od strony północnej przylegał do nich kościół. W wyniku wojny trzydziestoletniej zabudowania uległy znacznemu uszkodzeniu i zostały rozebrane do końca XVIII wieku. Do dziś zachował się kościół, który do roku 1990 funkcjonował m.in. jako świątynia, magazyn, muzeum krajoznawcze i skład straży pożarnej. Obecnie w budynku znajduje się miejskie centrum kultury.

Położenie

Angermünde leży we wschodnio-połudnowej części powiatu Uckermark pomiędzy dwoma największymi rezerwatamiprzyrody tego regionu. Miasto urzeka odrestaurowaną starówką z zachowanymi średniowiecznymi strukturami ulic i domami rzemieślników z okresu od XVII do XIX wieku. Ze względu na to należy do działającego w Brandenburgiistowarzyszenia miast posiadających historyczne centrum. Warto zobaczyć również kościół parafialny Najświętszej Marii Panny z XIII wieku oraz pozostałości murów miejskich z Wieżą Prochową.

Główne atrakcje

Lektorium usytuowane pomiędzy nawą główną a chórem zachowało się prawie w oryginalnym stanie, stanowiąc tymsamym niecodzienną atrakcję na terenie Brandenburgii. Godne zobaczenia są również malowidła ścienne orazbogato zdobiona zakrystia.  W ramach „Klasztornego Lata” w kościele odbywają się różnorodne imprezy kulturalne.

Klasztor Franciszkanów w Angermünde

Waldensi – ubodzy Chrystusa

W 1336 roku 14 osób zostało w Angermünde skazanych na karę śmierci i publicznie spalonych na stosie. Straceni byliprzedstawicielami ugrupowania waldensów. Była to obok katarów jedna z najważniejszych grup heretyckichśredniowiecza, która od swojego powstania we Francji w latach siedemdziesiątych XII wieku pozostawała aktywna aż doczasu reformacji. Większość ruchów heretyckich została zlikwidowana przez intensywną działalność inkwizycji już wwieku XIII. Waldensi cieszyli się dużą popularnością szczególnie wśród ubogich mieszkańców miasta, co jest zrozumiałe,biorąc pod uwagę duże rozwarstwienie społeczne w czasie pełnego średniowiecza. „Pauperes Christi” (łac. ubodzyChrystusa), jak sami siebie określali, głosili powrót do ubóstwa i życia apostolskiego, nie przecząc jednak początkowooficjalnej nauce Kościoła. Ponieważ ten widział jednak w działalności i kazaniach założyciela ruchu Piotra Waldozagrożenie monopolu na głoszenie Słowa Bożego, papież Lucjusz III dokonał ekskomuniki tego ugrupowania. Z czasemzaczęto stygmatyzować je jako heretyckie. Z pierwotnej wspólnoty waldensów wytworzyły się różnorodne grupy, którerozprzestrzeniły się po całej Europie. Niektóre z nich uległy radykalizacji i odrzuciły siedem sakramentów oraz międzyinnymi kult świętych i wiarę w czyściec. Waldensi żyli w małych grupach, najczęściej w ukryciu, rezygnując zwszelkiego luksusu lub w ogóle z własności osobistej, oddając się zabronionemu kaznodziejstwu i pozornie dopasowującsię do większości społeczeństwa, by uniknąć prześladowań.

14 przedstawicieli ruchu, którzy zostali spaleni w Angermünde, posądzono o adorację diabła. Przypuszczalnie proceszostał zainicjowany przez tamtejszych franciszkanów.

Franciszkanie – bracia mniejsi

Siła zakonów żebraczych polegała bez wątpienia na bezpośrednim kontakcie z wiernymi, który nawiązywany był dziękidziałalności duszpasterskiej i kaznodziejskiej. Z tego względu papiestwo chętnie powoływało do walki z herezjądominikanów i franciszkanów, czy to w roli kaznodziejów – jak Bertold z Ratyzbony – czy też jako braci inkwizytorów.

Co ciekawe, franciszkanie sami ledwo umknęli klasyfikacji jako heretycy. Ich ideały i sposób postrzegania świata byłybardzo bliskie tym, jakie reprezentowali waldensi. Grupa, która około roku 1208 zebrała się wokół Franciszka z Asyżu,pragnęła żyć w ubóstwie i zgodzie z ewangelią oraz nieść pomoc bliźnim. W tym okresie Kościół – inaczej niż jeszcze wczasie początkowej działalności waldensów – nie odrzucał już zupełnie ruchów, które opierały się na życiu w ubóstwie.Gotowość Franciszka na podporządkowanie się hierarchii kościelnej przyczyniła się do tego, że papież Honoriusz III – mimo początkowych konfliktów – oficjalnie uznał tę wspólnotę w 1223 roku za zakon braci mniejszych (łac. fratresminores).

W ten sposób zakony żebracze nie tylko odgrywały aktywną rolę w walce z herezją. Uznanie ich za tendencję przeciwnądo grup uznanych za heretyckie, pozwalało wiernym chcącym żyć zgodnie z ideałami ubóstwa znaleźć niszę w ramachKościoła. Zakony te tworzyły odtąd pomost między nim a „prostym ludem” i odbierały „nieortodoksyjnym” ruchomuprawnienie do istnienia.

Bibliografia (kliknij)

  • BLASCHKE, Wolfgang: Angermünde. Franziskaner. In: HEIMANN, Heinz-Dieter/NEITMANN, Klaus/SCHICH, Winfried u.a. (Hrsg.): Brandenburgisches Klosterbuch. Handbuch der Klöster, Stifte und Kommenden bis zur Mitte des 16. Jahrhunderts, Bd. 1. Berlin 2007, S. 96–105.
  • ERBSTÖSSER, Martin: Ketzer im Mittelalter. Leipzig 1984.
  • ESSER, Kajetan: Anfänge und ursprüngliche Zielsetzungen des Ordens der Minderbrüder. Leiden 1966.
  • MERLO, G. G.: Waldenser, Waldensertum. In: Lexikon des Mittelalters. München 2003, Bd. VIII, Sp. 1953–1955.
  • MOLLAT, Michel: Die Armen im Mittelalter. München 1987.
  • PELLEGRINI, L: Franziskaner. Allgemeine Struktur des Ordens (Entstehung, Verfassung, Ordensleben). In: Lexikon des Mittelalters. München 2003, Bd. IV, Sp. 800–806.

Architektura

Klasztor na obrzeżu miasta

Franciszkanie usytuowali klasztor w południowo-wschodniej części Angermünde tuż przy samych murach miejskich i wpobliżu Wysokiej Wieży. Kościół klasztorny stał na północy. Do południowej jego ściany przylegała klauzura, składającasię z dwóch dziedzińców i skrzydła środkowego. Skrzydło to powstało w tym samym czasie co kościół oraz dziedziniecpółnocny i tworzyło początkowo centrum klasztoru. Tam znajdowały się dormitorium (sypialnia), refektarz (jadalnia) orazkapitularz (sala zebrań). Jak wiele innych klasztorów na terenie historycznej Brandenburgii również klasztorfranciszkanów w Angermünde znacznie ucierpiał w czasie wojny trzydziestoletniej. Zwłaszcza budynek konwentu uległpoważnym uszkodzeniom i częściowo został poddany rozbiórce. Materiał budowlany wykorzystano do odbudowy miasta.Jeszcze do 1800 roku niektóre z pomieszczeń używane były jako schronisko. Potem jednak budynki klasztorne zostałystopniowo rozebrane. Cegły wykorzystywano przy budowie innych obiektów, między innymi fabryk przy ulicachKlosterstraße i Schleusenstraße.

Lektorium i malowidła ścienne

Dawny kościół klasztorny jest w dużej mierze zachowany w oryginale, dając świadectwo historii mnichówfranciszkańskich w Angermünde. Świątynia przetrwała wojnę trzydziestoletnią i w 1699 roku została odrestaurowana. WXVIII wieku służyła częściowo jako pomieszczenia kościelne, a częściowo jako magazyn wojskowy oraz więzienie. Wwieku XIX budowla została wielokrotnie przebudowana, zależnie od celu, jaki miała pełnić. W ten sposób zupełniestraciła swoje pierwotne przeznaczenie.

Na przestrzeni czasu mieściła więc w swoich murach między innymi skład straży pożarnej, muzeum krajoznawcze iróżnorodne urzędy miejskie. Po drugiej wojnie światowej budynek ponownie wykorzystywano jako magazyn. Dopiero w1984 roku podjęto działania z zakresu ochrony zabytków.

Dwunawowy kościół halowy został wybudowany około 1300 roku z palonej cegły. W niektórych miejscach możnaodkryć jeszcze resztki poprzedniej budowli, wzniesionej z kamienia polnego. Budowla jest asymetryczna i składa się zjednej szerokiej nawy głównej i jednej węższej nawy bocznej. Ornamentyka ścian zewnętrznych wskazuje na powiązaniaz warsztatem strzechy choryńskiej. W XV wieku kościół otrzymał dodatkowo między innymi nowe sklepienie oraz  konstrukcję dachową.

Wyjątkowość kościoła nie wynika jedynie z prostej, a jednocześnie wywierającej wrażenie ornamentyki zewnętrznej.Niezwykle interesujące jest również jego wnętrze. Znajdują się tam pozostałości pierwszych malowideł ściennych zkońca XIII wieku, które zdobiły budowlę z kamienia polnego, ale również późnogotyckie freski z XV wieku ipolichromie zdobiące sklepienia w zakrystii. Niecodzienną atrakcję na terenie Brandenburgii stanowi gotyckie lektoriumz palonej cegły. Ściana działowa pomiędzy nawą główną a chórem, która określała przestrzeń dostępną mnichom iludziom świeckim, datowana jest na wiek XIV.

Bibliografia (kliknij)

  • BADSTÜBNER, Ernst: Brandenburg. Das Land um Berlin – Kunst und Geschichte zwischen Elbe und Oder. Köln 2000.
  • SCHUMANN, Dirk: Angermünde. Franziskaner. Bau- und Kunstgeschichte. In: HEIMANN, Heinz-Dieter/NEITMANN, Klaus/SCHICH, Winfried u.a. (Hrsg.): Brandenburgisches Klosterbuch. Handbuch der Klöster, Stifte und Kommenden bis zur Mitte des 16. Jahrhunderts, Bd. 1. Berlin 2007, S. 98–99.

Położenie

Miasto na łonie natury

Angermünde leży w południowo-wschodniej części powiatu Uckermark pomiędzy dwoma największymi rezerwatamiprzyrody tego regionu – wpisanym na listę UNESCO Rezerwatem Biosfery Schorfheide-Chorin oraz ParkiemNarodowym Dolina Dolnej Odry. Rezerwat Biosfery zdominowany jest przez jeziora i gęsto zalesiony teren ChorinerSchorfheide, choć można też spotkać ślady działalności człowieka. W parku narodowym chroniony jest z kolei obszarzalewowy Odry wraz ze swym urozmaiconym krajobrazem, starorzeczami, łąkami, lasami oraz wyjątkową fauną i florą.Różnorodny i interesujący pod względem geologicznym krajobraz z moreną denną, moreną czołową, sandrami ipradolinami, utworzonymi w czasie ostatniego zlodowacenia około 15 tysięcy lat temu, był motywacją do założeniaNarodowego Parku Geologicznego „Kraina polodowcowa nad brzegiem Odry” (Nationaler Geopark „Eiszeitland amOderrand”). Centrum dla zwiedzających w Großziethen służy wyczerpującymi informacjami na temat krajobrazówpolodowcowych i epoki lodowcowej.

Samo Angermünde również ma wiele atrakcji. Miasto urzeka odrestaurowaną starówką z zachowanymiśredniowiecznymi strukturami ulic i domami rzemieślników z okresu od XVII do XIX wieku. Ze względu na nie należydo działającego w Brandenburgii sto­warzyszenia miast posiadających historyczne centrum („Städte mit historischenStadtkernen). Warto zobaczyć również kościół parafialny Najświętszej Marii Panny z pierwszej połowy XIII wieku.Cechą wyjątkową trójnawowej świątyni halowej ze sklepieniem gwiaździstym jest potężna wieża zachodnia z kamienigranitu. Częścią średniowiecznego miasta był również szpital pw. Ducha Świętego, usytuowany na jego południowo-zachodnim obrzeżu. Szpital został założony w 1336 roku i zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej z wyjątkiemkaplicy. Trójprzęsłowa budowla ze sklepieniem gwiaździstym przetrwała do dziś.

Mury miejskie zachowane są fragmentarycznie. Wspomnieć należy także o Wieży Prochowej – nazywanej także WieżąBocianią – ze szpiczastym dachem z kamienia na południu. Początki miasta odzwierciadlają się w ruinach askańskiegozamku, którego skąpe pozostałości znajdują się w północno-zachodniej części miasta.

Zamki jako zabezpieczenie granic

W obrębie dzisiejszej gminy Angermünde leżą jeszcze dwie miejscowości z godnymi wspomnienia ruinami zamków.Pierwsza z nich to Greiffenberg na północy. W dawnym miasteczku o tej samej nazwie w XIII wieku został wzniesionyzamek, należący początkowo do rodziny von Greiffenberg. Kompleks jest prostokątny z budynkiem głównym na północy,okrągłą wieżą flankującą w północno-wschodnim rogu oraz masywnym, prostokątnym budynkiem bramnym nazachodzie. Dziś można zobaczyć jeszcze pozostałości wszystkich budowli oraz murów obronnych.

Zamek w miejscowości Stolpe nad Odrą jest przykładem innego typu architektury. To okrągła, wybudowana nasztucznym wzniesieniu wieża z palonej cegły, otoczona licznymi wałami. Budowla, określana jako „Grüttpott“ (gar lubsagan na kaszę), została najprawdopodobniej postawiona pod duńskim lennem około 1200 roku i miała stanowićzabezpieczenie granic z Marchią Brandenburską. Budowa została zakończona w połowie XIII wieku, już podpanowaniem Askańczyków. W roku 1446 druga kondygnacja zamku, który w tym czasie był pod lennem pomorskim,została zniszczona w trakcie oblężenia przez księcia elektora Fryderyka II Oldenburga. Broń używaną podczas bitwymożna podziwiać w Brandenburskim Muzeum Archeologicznym w Brandenburgii nad Hawelą.

Bibliografia (kliknij)

  • BREITLING, Stefan: Adelssitze zwischen Oder und Elbe 1400–1600. Braubach 2005.
  • HOLST, Jens Christian: The Tower named „Grüttpott“ at Stolpe upon Oder. In: JENSEN, Brigitte FLØE/WILLE-JØRGENSEN, Dorthe (Hrsg.): Expansion? – Integration? Danish-Baltic Contacts 1147–1410 AD. Vordingborg 2009, S. 95–118.
  • KRAUSKOPF, Christof: Gegen den Kurfürsten. Waffenfunde aus dem Obergeschoss des Grützpotts bei Stolpe an der Oder. In: aedificatio terrae. Festschrift für Eike Gringmuth-Dallmer zum 65. Geburtstag. Rahden/Westfalen 2007, S. 247–254.
  • SCHÜTZ, Antonia: Die hoch- und spätmittelalterlichen Burgen und Adelssitze in der Uckermark, Land Brandenburg. Bestandsaufnahme und vergleichende Untersuchungen vom späten 12. bis zum Ende des 15. Jahrhunderts. Berlin 2006.
  • ag-historische-stadtkerne.de
  • dhm.de/ausstellungen/burg-und-herrschaft/brandenburg/start.htm
  • historischerstadtkern.de
  • landesmuseum-brandenburg.de
  • nationalpak-unteres-odertal.eu
  • schorfheide-chorin.de

Oferta turystyczna

W pobliżu rezerwatów przyrody

W pobliżu Angermünde można doskonale odpocząć na łonie natury. Niedaleko znajdują się dwa rezerwaty przyrody. Park Narodowy Dolina Dolnej Odry zachęca do aktywnego wypoczynku, łączącego piesze wędrówki, wycieczki rowerowe oraz obserwację przyrody. Obszary zalewowe rzek, łąki i obszary leśne są miejscem wylęgowym i zimowiskiem wielu gatunków ptaków, również tych zagrożonych wyginięciem. Dobrze oznakowane szlaki wędrówkowe, ścieżki tematyczne i zorganizowane wycieczki umożliwiają poznanie osobliwości przyrody.

Doskonałe ścieżki rowerowe i piesze oferuje także wpisany od 1990 roku na listę UNESCO Rezerwat Biosfery Schorfheide-Chorin. Można zdecydować się zarówno na kilkudniową, jak i jednodniową wycieczkę wzdłuż jezior i na trasie wielu zabytków historycznych. Szczególnie interesująca wydaje się wędrówka w towarzystwie przewodnika krajobrazu. Są oni specjalistami od różnorodnych tematów i służą turystom swoją wiedzą i doświadczeniem. Wiele gmin i stowarzyszeń jak na przykład Rezerwat Dzikich Zwierząt Schorfheide (Wildpark Schorfheide), Centrum Informacyjne Związku Ochrony Przyrody Blumberger Mühle (Informationszentrum Blumberger Mühle des Naturschutzbundes) czy Wioska Ekologiczna Brodowin (Ökodorf Brodowin), działają na rzecz rezerwatu.

Szczególną atrakcją rezerwatu jest las Grumsin, jeden z ostatnich w Europie, nienaruszonych przez człowieka lasów bukowych, który od 2011 jest roku jest jednym z pięciu niemieckich lasów wpisanych na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości. Grumsin z około 2800 hektarami i 590 hektarami jest ponadto częścią największego połączonego nizinnego lasu bukowego świata. Jest on schronieniem dla orła bielika, żurawia, bociana czarnego, a także miejscem, gdzie rosną rzadkie orchidee oraz czermień błotna w olszynach lub mchy z rodziny torfowcowatych na bagnach. W centrum informacyjnym i turystycznym parku geologicznego w Großziethen oraz w Informationszentrum Blumberger Mühle niedaleko Angermünde pokazywane są interesujące wystawy na temat tego kompleksu leśnego.

Miasto jak z bajki

Starówka Angermünde zachęca do zwiedzania i spędzania tam czasu. Już sam rynek wraz z ratuszem i historyczną zabudową przyciągają wzrok. Każdy z pieczołowicie odrestaurowanych domów ma swoją historię. W budynku wagi miejskiej przy Brüderstraße 20, domu rzemieślników z XVIII wieku, znajdowała się pierwotnie miejska waga oraz masy i miary wzorcowe, które od dekretu króla pruskiego Fryderyka Wilhelma I w 1714 roku obowiązywały w mieście.

Natomiast dom przy ulicy Hohen Steinweg 16 wzniesiony w konstrukcji ryglowej u schyłku XVII wieku jest jedynym budynkiem w Angermünde, którego ściana szczytowa zwrócona jest do ulicy.

Liczne zabytki miasta, na przykład kościół Najświętszej Marii Panny czy Wieżę Prochową, można zwiedzić w ramach spaceru lub wziąć udział w zorganizowanej wycieczce z przewodnikiem. W kościele można podziwiać wyświęcone w 1744 roku barokowe organy autorstwa Joachima Wagnera, a podczas letnich koncertów z cyklu Angermünder Sommerkonzerten posłuchać ich wyjątkowego brzmienia.

Plac, na którym stał klasztor, a także dawny kościół franciszkanów są miejscem, gdzie odbywają się imprezy kulturalne miasta – koncerty, występy chóru, przedstawienia teatralne. Sam kościół jest miejscem, gdzie odbywają się wystawy, ale i konferencje oraz seminaria. Wszystkie te wydarzenia są stałą częścią programu kulturalnego miasta. Sezon letni rozpoczyna się w maju wraz z regionalnymi targami gospodarki i sztuki Wirtschafts- und Kulturtage. W czerwcu natomiast przychodzi czas na teatr w ramach imprezy Mittsommertheater der Uckermärkischen Bühnen Schwedt, a w lipcu na festiwal instrumentów dętych Uckermärkische Blasmusikfest. Koniec roku oraz Święta Bożego Narodzenia świętowane są w grudniu targami sztuki i tradycyjnym tzw. Gęsim Targiem.

Angermünde i pobliskie miejscowości oferują wiele możliwości noclegu. Podobnie jest z kawiarniami i restauracjami, które znaleźć można na odrestaurowanym historycznym starym mieście.

Linki (kliknij)

  • ag-historische-stadtkerne.de
  • angermünde.de
  • angermuender-sommerkonzerte.de
  • blumberger-muehle.de
  • brodowin.de
  • dhm.de/ausstellungen/burg-und-herrschaft/brandenburg/start.htm
  • eiszaitland-am-oderrand.de
  • historischerstadtkern.de
  • nationalpak-unteres-odertal.eu
  • schorfheide-chorin.de
  • wildpark-schorfheide.de

Historia

Mnisi i żebracy

Franciszkanie byli jedyną wspólnotą zakonną, która osiedliła się w średniowiecznym Angermünde. Historycyprzypuszczają, że fundacja klasztoru nastąpiła w 1250 roku, a jego założycielem był margrabia Johann I – mimo żebrakuje dokładnych przekazów na ten temat. Pierwsza pewna data, rok 1299, wiąże się z kapitułą prowincjalną – zgromadzeniem ogólnym konwentów danej prowincji zakonnej, które odbyło się w tymże roku właśnie w Angermünde.

Ponieważ franciszkanie, podobnie jak inne zakony żebracze, żyli podług ideałów życia w ubóstwie, nie mieli prawaposiadać ani własności prywatnej, ani gruntów. Źródła historyczne potwierdzają, że  mnisi w Angermünde faktycznieutrzymywali się dzięki jałmużnie i darowiznom oraz wynagrodzeniom za działalność duchową.

Bracia inkwizytorzy

Dwa ważne wydarzenia należą do historii franciszkanów w Angermünde. Pierwsze z nich to udział mnichów wprześladowaniach i procesach przeciwko uznanym za heretyków waldensom. Drugie dotyczy bezpośrednio życiaklasztornego, gdyż w połowie XV wieku klasztor przyłączył się do ruchu obserwanckiego.

Szykanowanie waldensów w Marchii Wkrzańskiej związane jest z falami prześladowań w całej Europie. Powołanie dożycia inkwizycji przez papieża Grzegorza IX w 1231 roku przyczyniło się do tego, że walka przeciwko tzw. heretykom, wktórej zasadniczo brali udział dominikanie, ale i franciszkanie, została usystematyzowana i zintensyfikowana.

Podczas dwóch marchijskich procesów inkwizycyjnych byli obecni mnisi z Angermünde. Pierwszy z nich odbył się wroku 1336 – oskarżeni zostali wtedy waldensi z tego miasta.

Czy oskarżenie wyszło faktycznie ze strony miejscowych franciszkanów, nie jest pewne. Faktem jest, że 14 osób zostałoskazanych na śmierć i spalonych na stosie. Drugim razem franciszkanie wzięli w 1458 roku udział w przesłuchaniuinkwizycyjnym przeciwko mieszkańcom miejscowości Kerkow i Klein Ziethen.

Powrót do ideału życia w ubóstwie

Tak jak wiele ruchów określanych jako heretyckie były próbą reformy Kościoła, tak podobną próbą wewnątrz zakonu byłruch obserwancki, sprowadzający reguły franciszkanów do ich korzeni. Poprzez ruch, który powstał w wyniku konfliktuna temat ideału ubóstwa, zakon franciszkanów podzielił się na Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych i Zakon BraciMniejszych Obserwantów. Ci ostatni krytykowali polityczne i gospodarcze zaangażowanie zakonu i postulowali powrótdo pierwotnych ideałów.

Początek ruchu reformacyjnego datuje się na 1368 rok. Konwent z Angermünde przyłączył się w do niego pierwszejpołowie XV wieku i aż do rozwiązania klasztoru w wyniku reformacji żył zgodnie z tą regułą.

W 1556 roku książę elektor Joachim II wywłaszczył klasztor. Posiadłość do 1567 roku pozostawała w rękach rodzinyFlanß, a następnie została nabyta przez miasto.

Szkody przyniesione przez wojnę trzydziestoletnią przyczyniły się do tego, że budynki konwentu zostały około roku 1800w zupełności rozebrane. Pozostał jedynie wielokrotnie przebudowywany  kościół klasztorny, który służył jako świątynia,magazyn i skład straży pożarnej, a od 1997 roku mieści miejskie centrum kultury.

Bibliografia (kliknij)

  • BLASCHKE, Wolfgang: Angermünde. Franziskaner: HEIMANN, Heinz-Dieter/NEITMANN, Klaus/SCHICH, Winfried u.a. (Hrsg.): Brandenburgisches Klosterbuch. Handbuch der Klöster, Stifte und Kommenden bis zur Mitte des 16. Jahrhunderts, Bd. 1. Berlin 2007, S. 96–105.
  • ERBSTÖSSER, Martin: Ketzer im Mittelalter. Leipzig 1984.
  • KUTZ, Dietrich: Zur Ketzergeschichte der Mark Brandenburgs und Pommerns vornehmlich im 14. Jahrhundert. Luziferianer, Putzkeller und Waldenser. In: Jahrbuch für die Geschichte Mittel- und Ostdeutschlands 16–17/1986, S. 56–94.
  • MERLO, G. G.: Waldenser, Waldensertum. In: Lexikon des Mittelalters. München 2003, Bd. VIII, Sp. 1953–1955.
  • PÁSZTOR, E.: Franziskaner. Spiritualenbewegung; Observanten und Konventualen. In: Lexikon des Mittelalters. München 2003, Bd. IV, Sp. 805–806.
  • PELLEGRINI, L: Franziskaner. Allgemeine Struktur des Ordens (Entstehung, Verfassung, Ordensleben). In: Lexikon des Mittelalters. München 2003, Bd. IV, Sp. 800–806.
  • UTZ TRAMP, Kathrin: Von Häresie zur Hexerei. „Wirkliche“ umd imaginären Sekten im Spätmittelalter. Hannover 2008.

Kontakt

Stadt Angermünde
Markt 24
16278 Angermünde

Telefon +49 (0)3331 260093
E-Mail angermuende@klosterland.de
Internet www.angermuende.de

Położenie

Teilen auf